| تبليغات | X |
بالاخره میر حسین موسوی تاب مستوری از کف داده و از خود جزم کرده و می خواهد گوشه نشینی را به کناری نهاده و کمر همت بسته و بصورت تمام قد در حیطه مبارزات انتخاباتی زورآزمایی کند.تصمیمی که شاید خیلی دیر اتخاذ شد با ده دوازده سال تاخیر . شاید اگر به هنگام بود وضع از اینی که هست خیلی بهتر بود.
با این حساب پرونده حضور خاتمی در عرصه عمل بسته می شود تا اصلاح طلبان با رویای وحدت سر از بالش ناز برداشته به میدان کارزار بیایند.چرا که رابطه شکراب بین خاتمی و کروبی اجازه این ائتلاف را از هر دو طرف سلب کرده و با این سیاست شاید کروبی به احترام ایام ماضی هم که شده میدان را به نفع دوست دیرین اش خالی کند.
از سوی دیگر راستگرایان که به احتمال قریب به یقین در سحر گاه روز بعد از انتخابات نخواهند توانست شاهد پیروزی را در آغوش بکشند سویه تخریب را تغییر داده و سعی در مصادره میر حسین دارند.
چیزی که در نگاه اول عیان است این نکته است که در شاید طیفی از اصلاح طلبان آمادگی پذیرش موسوی به جای خاتمی را نداشته باشند بر آنهاست که ادب سیاست به جای آرند و سکوت پیشه کنند تا حریف از آب گل آلود در پی صید ماهی نباشد.