کسانی که دیشب برنامه نود شبکه سوم را مشاهده کردند در دقایقی از برنامه شاهد گفتگوی تلفنی عادل فردوسی پور با محمد آخوندی سخنگوی سازمان تربیت بدنی و عضو هیات مدیره باشگاه پیروزی بودند که به عنوان گل سر سبد برنامه جنجالی در محافل مطرح شد و موافقان و مخالفان زیادی هم در بین بینندگان داشت.
همین یک برنامه به اضافه آن برنامه سال پیش نود که با حضور صفایی فراهانی معروفیت زیادی پیدا کرد کافی بود تا پرده از شخصیت بشدت هتاک -دروغ پرداز-فرافکن و در یک کلام بی ادب _بی نزاکت وطلبکار این جوانک- که به زحمت سنش به سی می رسد و در صورت ریاست جمهوری هر کس به جز احمدی نژاد نهایتا" معلم ورزش یک مدرسه ابتدایی در دارقوز آباد می شد-برداشت تا افکار عمومی بیش از پیش با ذهنیت بشدت مسموم او و همگنانش آشنا شود.
او که چه در برنامه سال پیش و چه در برنامه دیشب راه به راه اعضای کمیته انتقالی فدراسیون فوتبال و در راس آن صفایی فراهانی را عوامل دشمن و مزدور استکبار نامید بارهای بار عادل فردوسی پور را صورت رسمی تهدید کرد و به ان هم قانع نشد و مدیر شبکه سوم را هم به چوب تهدید نواخت و بلوف برگزاری مسابقه پیام کوتاه در سایت تربیت بدنی را رو کرد.
آخوندی در جای جای صحبتهایش سوالات عادل را اشتباه و جهت دار عنوان کرده و وقتی هم که در مقابل ایستادگی فردوسی پور کم آورد از خون شهدا و دستاوردهای دولت نهم و ورزشگاههای افتتاح شده سخن به میان آورد و آخر کار هم دیگر نتوانست خودش را کنترل کند و حرف دلش را زد که" چرا من را به برنامه ات دعوت نمی کنی؟"
محمد آخوندی فقط یک مشت کوچک از خروار غوره نشده مویز شده هایی هستند که از صدقه سر احمدی نژاد به مناصب بالا تکیه زده اند و در برابر هر سوالی عنان اختیار از کف داده و زمین و زمین را به هم می دوزند تا مثلا" ثابت کنند روی کار آمدن چهار مدیر عامل در عرض چهار سال برای یک باشگاه کاملا" با اصول علمی منطبق است. البته در کشوری که حیاتی ترین وزارتخانه اش یعنی کشور در عرض سه سال وخورده یی سه وزیر و دو سرپرست و چهار معاونت سیاسی به خود دیده است هیچ کاری بعید نیست.
پدیده هایی مثل عادل فردسی پور که بی هیچ هراسی پته آقایان را روی آب می ریزند نیاز به یک حمایت همگانی دارند تا کماکان به وظیفه خود عمل کرده و در مقابل حضرات کم نیاورند.